Heb je naaste lief als jezelf

Als je je naasten liefhebt als jezelf, wil je dat zowel jij als zij in staat zijn om adem te halen, en heb je dus liefde voor schone, frisse lucht nodig. Als je van je naasten houdt als van jezelf, wil je dat zowel jij als zij iets te drinken hebben, en heb je dus liefde nodig voor zuiver water in al zijn verschijningsvormen. Als je van je naasten houdt als van jezelf, wil je dat zowel jij als zij voldoende te eten hebben, en voel je je dus betrokken bij het klimaat, maar ook bij de grondkwaliteit en bij visserij, weilanden en akkers, boerderijen en bossen. Als je van je naasten houdt als van jezelf, wil je dat al jouw kinderen en je toekomstige nakomelingen in staat zullen zijn om net als jij te genieten van de schepping, en voel je je daardoor betrokken bij het behoud daarvan, en zul je ecologie beschouwen als een schitterende en aan God toegewijde wetenschapstak.

(via Jos Douma)

Paulus – een biografie

Wat jammer dat dit boek uit is! Ik had zo graag gewild dat het nog een tijdje door ging. Mee genomen worden in het leven van Paulus. Die gedreven Jood, die leeft voor de God van Israël. Die gegrepen wordt door Jezus en inziet dat de God van Israël zijn plannen samenbundelt in de Messias Jezus. Paulus als belangrijke ‘architect’ in Jezus’ handen voor de christelijke gemeenschappen die overal door het Romeinse Rijk ontstaan.

In zijn meer wetenschappelijke werken, krijgt N.T. Wright wel eens kritiek op zijn breedsprakigheid waarmee hij schrijft. Maar in zo’n biografie komt Wright daarmee volledig tot zijn recht: meeslepend neemt hij je mee en brengt Paulus tot leven in al z’n ‘ups’ en ‘downs’. ‘Live’ meereizen door het boek Handelingen, z’n brieven die gaan zinderen, puzzelstukjes die op hun plek vallen…

Prachtig, bijvoorbeeld, hoe Wright beschrijft dat Paulus Jeruzalem nadert in de vroege herfst van 57 n.Chr. (Handelingen 21) en de stad ziet liggen:

De Heilige Stad. Jeruzalem van goud. De plek waar de levende God had beloofd om zijn naam te vestigen, had beloofd om zijn koning te installeren als heerser over de volken. De plek, geloofde Paulus, waar deze beloften uitgekomen waren – met Jezus, die zijn troon besteeg buiten de stadsmuren, die voor eens en altijd deed wat alleen Israels God kon doen en daarna werd verhoogd als Heer van de wereld. (pg. 349 – mijn vertaling)

Hopelijk komt dit boek ook in het Nederlands uit om een breder publiek te dienen en een vonk te laten overspringen.

“Er is één God, de Vader, uit wie alles is ontstaan en voor wie wij zijn bestemd, en één Heer, Jezus Christus, door wie alles bestaat en door wie wij leven.” (1 Korinte 8:6).

Dit maakt Paulus tot wie hij was. Dit was de werkelijkheid die voor hem open ging op de weg naar Damascus. Dit, zou hij zeggen, is dé verklaring voor waarom zijn werk geen verloren zaak was (…), maar zou groeien, niet maar een ‘godsdienst’ zou voortbrengen, maar een nieuwe mensheid – een nieuw volk, een nieuwe gemeenschap, een nieuwe wereld. Een nieuwe polis. En nieuwe vorm van liefde. Het zou dingen doen die hij haast niet voor mogelijk durfde te houden. (431 – mijn vertaling)

#GodsGezicht

.

Het begon in God zelf.

Het goddelijk Licht scheen over zijn schepping en werd afgewezen door een wereld, die betoverd werd door de nacht.

God liet het er niet bij en plaatste een boog in de wolken. (Noach)

Daarna opende Hij de ogen van een uitgekozen volk om zijn Shaloom te zien. (Israël)

Vervolgens kwam Hij zelf onze wereld binnen, zichtbaar als beeld van God en het Woord dat mens werd. (Jezus)

Hij inspireerde een groep van profetische en apostolische zieners om te getuigen van Gods reddend werk. (apostelen)

Hij verlichtte een gemeenschap van gelovigen om steeds weer opnieuw het goede nieuws te ontvangen en te verwerken. (kerk)

Uiteindelijk belooft Hij een geweldige dag, waarop alle schaduwen zullen verdwijnen en God “alles in allen” zal zijn. (wederkomst)

Tot die dag is Paulus’ hoop voor de kerk in Efeze ook ons verlangen:

Moge de God van onze Heer Jezus Christus, de vader van alle luister, u een geest van inzicht schenken in wat geopenbaard is, opdat u hem zult kennen. Moge uw hart verlicht worden, zodat u zult zien waarop u hopen mag nu hij u geroepen heeft… (Efeze 1:17-18)

(Gabriel Fackre, pg. 45 – mijn vrije vertaling)

#GodsGrond

De grond is er altijd om ons eraan te herinneren  dat de wereld een samenhangende klomp is, wat één groot wonder is. Als je je wetenschappelijke ogen open zou doen en naar een handvol grond kijkt, zie je plotseling niet alleen maar vuil, maar een belangrijk netwerk dat materie, energie en leven met elkaar verbindt.

Wat ik bedoel? Net als cake-beslag bestaat grond uit een mix van ingrediënten: gemalen stenen, plakkerige klei en allemaal organische stofjes – rottende bladeren, bacterie, wormenmest, allemaal door elkaar. Laten we ’s beginnen met die organische stofjes. Pak ’s een handvol grond van het land of in het bos – je houdt nu meer microben in je hand vast dan er sterren zijn in het universum. Maar die miljarden microben wonen niet alleen maar in de grond. Ze maken de grond levend.

Als je kon inzoomen op dat handjevol grond, zou je zien dat het bestaat uit ontelbare kleine stukjes steen en klei. En net als in een bak vol met grote en kleine ballen, zitten daar allemaal kieren en weggetjes tussen die klontjes. Daar leven de microben en ze benutten die ruimtes optimaal, door de grond te veranderen in een heel ingewikkeld netwerk van ondergrondse tunnels en een actieve chemische reactor. Dit is een bouwwerk van een chemie-feestje-in-een-spons dat de grond de basis maakt voor al het leven wat je om je heen vindt.

Die microben zijn druk bezig in hun tunnels en zorgen ervoor dat de grond regenwater filtert, zodat het schoon is voor ons om te drinken. En de elementen in de steentjes en klei helpen de microben om voedingsstoffen rond te brengen naar wortels, zodat eikeltjes kunnen veranderen in reusachtige bomen en graan omgezet wordt in brood wat jij als lunch at. Het zijn niet alleen de microben die zorgen voor deze wonderen, en het zijn ook niet alleen de mineralen en de klei die zorgen dat eikels groeien tot eikenbomen. De grond is een dynamisch, werkend web met atomen die steeds weer worden omgezet van niet-levende naar levende materie en andersom.

Door de grond gaan we ook zien dat onze lichamen en onze levens een knap weefsel zijn van levende en niet-levende werelden. Het is niet zo dat wij hier zijn en de wereld om ons heen. Ieder van ons is deel van een kosmisch bouwwerk van materie, energie en groei die we nooit uit elkaar kunnen halen. Ieder van ons is een uitdrukking van de aarde waarin we geboren zijn. Ieder van ons is een expressie van de grond en dat is schitterend.

Adam Frank (mijn vertaling)

Geef het door…

Afgelopen vrijdag is Donald Robinson gestorven op 95-jarige leeftijd. Je kent hem misschien niet. Hij is de grote leermeester van Graeme Goldsworthy en die laatste is voor mij een grote leermeester geweest! Dan hebben we het over Biblical Theology natuurlijk.

De rector van Moore College, een opleiding waar Robinson een groot stempel op heeft gedrukt, zegt het volgende over hem:

“Hij leerde ons hoe we de bijbel als een geheel moesten lezen, om de grote plaat van ‘biblical theology’ te begrijpen. Zijn inzichten zijn over de hele wereld verspreid dankzij Graeme Goldsworthy en Vaughan Roberts. hij leerde ons volgens de bijbel over de kerk te denken, in plaats van onze tradities aan de bijbel op te leggen. Hij leerde ons dapper te zijn, wanneer onze bijbelse overtuigingen niet gedeeld werden door anderen. Hij leerde ons dan dapper te zijn zonder persoonlijke vijandschap of venijn.” (mijn vertaling van een stukje uit dit artikel).

Ik ben dankbaar voor wat ik via Goldsworthy van deze man Gods geleerd hebt. Het is in m’n DNA gaan zitten. Iedereen die de cursus “Raak thuis in de bijbel” bij mij heeft gevolgd, heeft daar ook weer wat van geproefd. Ook de naam van deze blog-site (“de bijbel als groot-verhaal lezen en zo God aan het Woord laten”) is hierdoor geïnspireerd.

Hieronder een opname van Goldsworthy uit begin 2018, waarin hij nog ’s kort zijn kijk op het geheel van de bijbel geeft. Ik moet zeggen dat ik zijn boeken spannender vind, dan zijn mondelinge presentatie ervan. Maar als je doorluister, lichten er wel wat mooie dingen op!

 

#GodsGrond

Volgens mij zien we te weinig in dat de bijbel een ‘outdoor’-boek is… Je kan de bijbel het beste ‘outdoor’ lezen en begrijpen. Hoe verder naar buiten hoe beter. Dat is in elk geval mijn ervaring. Bijbelgedeelten die tussen muren onwaarschijnlijk en ongelofelijk lijken, zijn buiten niet meer dan normaal. Omdat we buiten overal geconfronteerd worden met wonderen; we ontdekken dan dat het wonderlijke niet zozeer bijzonder is, maar heel normaal. Het is ons dagelijks brood.

Wie kijkt naar de bloemen in het veld of de vogels in de lucht en bedenkt hoe onvoorstelbaar hun bestaan is in deze warme wereld middenin een koud, leeg en onmetelijk zonnestelsel – die is niet verbaast over het wonder dat water in wijn verandert. We vergeten het grotere wonder wat maar steeds doorgaat: hoe water (met grond en zon) verandert in druiven.

(Wendell Berry, in: “Creation Care. A Biblical Theology of the Natural World”, Douglas en Jonathan Moo, pg 122 – mijn vertaling)