Heer-lijke recreatie

De schepping gaat haar gang in haar schoonheid.
Of wij het nu opmerken of niet.
Probeer er wat van mee te maken, het zal je goed doen!

“Zend uw adem en zij worden geschapen,
zo geeft u de aarde een nieuw gelaat.” (Psalm 104:30)

Een boodschap aan terroristen

Op Palmzondag (9 april 2017) ontploften er twee bommen in kerken in Egypte. Diezelfde avond hield priester Fr. Boules George een preek. Hieronder een fragment eruit waarin hij de aanslagplegers aanspreekt.

Helaas versta ik niet de taal, gelukkig heeft iemand het engels ondertiteld. Maar dit is zo indrukwekkend en aangrijpend. Wat een betoog en wat een charisma. Wat een bemoediging! Ook al is je engels niet zo goed, kijk toch maar. Hier vind je mijn Nederlandse vertaling van de engelse ondertiteling.

Met dank aan: copticdadandmom.com

Hmmm…

Nog even de alinea waar dit nadenkertje uit komt:

Vader Martin (monnik) ziet zoveel gezichten met een lege uitdrukking. Ze lijken zo bang, van slag en onzeker. De monnik geloofd dat dit het resultaat is van eenzaamheid, geïsoleerd zijn en gebrek aan diepe gemeenschappelijke banden die leven geven. Als het licht op de meeste gezichten komt van de glans van de laptop, de smartphone of het tv-scherm, dan leven we in een Donkere Tijd.

(Uit: The Benedict Option, van Rod Dreher, pg. 71 – mijn vertaling)

Overzicht uitdagingen

Ik zie drie grote uitdagingen voor de kerk vandaag. Die uitdagingen probeer ik wat verder uit te tekenen vanuit de vraag: Wat is nodig om van de beginsituatie (“Wat wij ervan maken”) te groeien richting het doel (“Gods idee”)?

Dit schema’tje vangt het overzicht:

De uitdaging “Gods Grond” heb ik afgerond. Die luidde:

De gemeente van Christus groeit… door in te zien dat ze altijd op Gods Grond leeft. De leden zijn zelf een stukje van Gods scheppingswerk. Ze groeien in de liefde voor hun Schepper, door lief te hebben wat God liefheeft: zijn kostbare schepping. Dit uit zich in zorg voor Gods schepping en leren leven in Gods ritme.

Ik ga nu verder met de uitdaging “Gods Gezicht”. Die klinkt zo:

De gemeente van Christus groeit… door het besef dat ze onderdeel is van het groot-verhaal van God. Ze groeit als ‘lichaam van Christus’ doordat de gemeenteleden hun plek innemen als leerlingen van Jezus. Hierdoor leren ze Gods Gezicht zien en groeien in de omgang met Hem.

Ik ben benieuwd wat het gaat brengen…!