Wat is er aan de hand?!

size_907_450_4038Ik las een artikel met de titel: “Wat ontbreekt er in onze catechese?” Het gaat over een totaal andere situatie aan de andere kant van de oceaan. Toch riep dit veel herkenning en urgentiebesef bij me op.

De schrijver van dit artikel haalt een fragment aan uit een onderzoek:

“Steeds weer ontmoeten we jonge mensen in onze interviews, die zichzelf ‘christen’ noemen, die opgegroeid zijn met christelijke ouders, die regelmatige kerkbezoekers waren, maar die geen makkelijk toegankelijke geloofstaal hadden, geen herkenbare geloofspraktijk, en haast niet in staat waren om geestelijk hun leven te onderzoeken. Er waren wel uitzonderingen hierop, maar niet veel…”

De schrijver van dit artikel vraagt zich af: wat ontbreekt er in onze vorming van christenen? Want zijn wij niet de ontvangers van een grootse ontwikkeling in christelijke educatie en allerlei christelijke instellingen in de afgelopen eeuw? Zitten onze kerken niet vol met ambtsdragers die meer christelijke scholing hebben gehad dan ooit? Hebben wij niet de beschikking over veel nieuw materiaal om kinderen en volwassenen te onderwijzen?

De schrijver haalt nog een fragment aan uit dat onderzoek:

“Het probleem lijkt niet te zijn dat de kerk de jongeren slecht onderwijst, maar dat we er uitstekend in slagen om de jeugd te leren wat we echt geloven: dat het christelijk geloof geen ‘big deal’ is, dat God niet veel van ons vraagt, en dat de kerk een behulpzaam, sociaal instituut is met aardige mensen.

Wat als deze religiositeit onder de jeugd niet het resultaat is van slechte communicatie, maar resultaat van uitstekende communicatie die een verwaterd evangelie weet over te brengen, waarin Gods zelf-opofferende liefde in Jezus Christus ontbreekt, immuun voor de opofferende liefde van Gods Geest? Waardoor het helemaal geen christelijk geloof meer is?! Wat als de kerk een levenswijze voorhoudt die geen hartelijke overgave vraagt, maar een schouderophalende instemming?

De schrijver constateert dan zelf dat het onderwijsmodel in veel gemeenten vooral gericht is op het ontvangen van bijbelse ‘informatie’, in plaats van een inwijding (‘initiation’) in een heilig leven en de verandering van hun denken, voelen en verlangens, zodat ze samen optrekken als een heilig volk. De schrijver van dit artikel is ervan overtuigd dat deze inwijding in een ‘way of life’ en een heilig volk de sleutel is die ontbreekt in onze catechese.

Herkent u dit ook? Of heb ik net een sombere bui? Wat doen we hiermee, als hier maar een fractie van waar zou zijn?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s