Waarom ik mezelf geen christen meer noem

Voortaan noem ik mezelf geen christen meer, maar ‘leerling van Jezus’. Het woord ‘christen’ roept bij niet-christenen zoveel verkeerde associaties op, die niks te maken hebben met waar het woord christen voor wil staan. In deze preek leg ik dat verder uit.

Ik heb lang m’n aarzelingen gehad bij de term ‘leerling van Jezus’, omdat je die term overal tegenkomt. Is dit geen hype, iets trendy waar je aan meedoet? Na een bezoek aan een meeting over ‘leerling zijn’, die vooral vanuit evangelische hoek gevuld werd, is het me duidelijk geworden dat de uitdrukking ‘leerling van Jezus’ heel verschillend gebruikt wordt. Ik heb helemaal niks met die evangelische manier, die erg narcistisch, biblicistisch en optimistisch op me overkomt. Ik geloof meer in een ‘gereformeerde’ invulling van deze uitdrukking. Maar dan is een ‘leerling van Jezus’ geen trendy kreet, maar zeer centraal en cruciaal. Ik som dit nu allemaal even kort op. Met het voornemen in de komende tijd dit verder uit te werken in een aantal artikelen op deze blog.

9789023928133Voor nu wil ik alvast wijzen op een erg goed boekje: Tijd om mee te gaan, van Wim Dekker, Bert de Leede en Arjan Markus. Het boekje worstelt met allerlei aarzelingen rond de term leerling van Jezus die ik herken en me belangrijk lijken. Tegelijk zijn de schrijvers overtuigd geraakt van het gebruik van deze uitdrukking en weten ze het prachtig in te weven in het hart van de gereformeerde traditie. Zo leggen ze heel mooi de verbinding met het verleden en tegelijk laten ze zien hoe deze uitdrukking heel helder het hart van christen-zijn uitdrukt. Van harte aanbevolen!

Afsluitend een citaat:

“Als we zo een paar houtskoolschetsen op papier zetten, wordt meteen duidelijk dat de aandacht voor ‘discipelschap vandaag’ niet kan worden afgedaan als een zoveelste hype. De toewijding aan God met heel ons hart, heel ons verstand en al onze kracht, het wandelen op de weg van Gods geboden, het wandelen met God – de hele Bijbel is ervan doortrokken. Het is eigenlijk niet goed denkbaar dat we ons leven als christen vandaag anders definiëren dan in termen van discipelschap: in de navolging van Jezus leven voor Gods aangezicht.

Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, want in onze seculiere samenleving kost het moeite en volharding om het leven te beleven voor Gods aangezicht. We leven in een cultuur waaruit God verdwenen lijkt. Voor we er erg in hebben, lijkt Hij ook te zijn verdwenen uit ons eigen leven. Daarom is dit een urgente kwestie: navolging is in onze tijd een gevecht tegen de secularisatie in ons eigen leven. We lopen het risico van een ‘vrijetijdschristendom’, met zo nu en dan een kerkdienst of een bijbelkring als religieuze momenten in een werkweek die verder wordt gekenmerkt door praktisch atheïsme: leven zonder dat God er een noemenswaardige plaats in heeft. Jezus roept ons tot fulltime discipelschap. Die urgentie hebben we tot uitdrukking willen brengen in de titel Tijd om mee te gaan.

Te midden van alle culturele en kerkelijke ontwikkelingen, die veel van de traditionele gestalten van christen-zijn onder druk hebben gezet en nog in toenemende mate onder druk zullen zetten, zoeken we een nieuwe oriëntatie op Jezus Christus… Op alle mogelijke manieren willen we bevorderen dat de gemeente een gemeenschap is van discipelen rondom de Persoon en het onderwijs van Jezus.” (pg. 10)

Een gedachte over “Waarom ik mezelf geen christen meer noem

  1. Pingback: Ik ben een leerling van Jezus – voorbereiding | De bijbel als groot-verhaal lezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s