Gods Grond 1

Eén van de drie grote uitdagingen voor de kerk vandaag is, volgens mij: leven in het ritme van de Schepper, wat ook zorg voor de schepping inhoudt. Het gaat hier om het besef dat we altijd op Gods Grond leven. In meerdere blogs wil ik aan het besef werken dat wij een onderdeeltje zijn van een groot samenhangend systeem dat ‘aarde’ heet. Vervolgens probeer ik te beschrijven hoe het christelijk geloof een krachtige en hoopgevende houding aanmoedigt om op aarde te leven.as08-14-2384

Kijk ’s goed naar deze foto. Vind je vast niet zo bijzonder. Wij zijn dit soort foto’s wel gewend. Maar deze foto geeft een heel bijzonder moment aan…. Op kerstavond, 24 december 1968, cirkelden drie astronauten in hun Apollo 8-capsule om de maan. Op een gegeven moment kwamen ze achter de maan vandaan en zagen de aarde naast het maanoppervlak. Eén van de astronauten riep het uit: “Moet je nu eens kijken. De aarde komt op!” Toen werd deze foto gemaakt.

Een week later verscheen deze kleurenfoto op de voorpagina van alle belangrijke kranten en tijdschriften. Miljoenen mensen keken voor de allereerste keer naar onze eigen planeet. Een magisch moment: dit was de eerste keer, zolang de aarde bestaat, dat mensen op aarde van een afstand naar hun eigen planeet zaten te kijken. Volgens Westbroek zette dit de belangrijkste ontwikkeling in ons zonnestel in gang: de bewustwording van de planeet aarde (pg. 7).

Wat valt die aarde op in de donkere ruimte: een zacht gekleurde aarde naast het kale maanlandschap. Astronaut Borgman schrijft later:

Ik keek toevallig uit een van de nog beschikbare raampjes, precies op het moment dat de aarde boven de horizon van de maan verscheen. Het was het mooiste, aangrijpendste beeld van mijn leven, dat een stroom van nostalgie, van gewoon heimwee in me losmaakte. De aarde was het enige ding in de ruimte dat kleur had. Al het andere was zwart of wit, maar de aarde niet. Hij was vooral blauw, zacht en vredig, met de continenten in rossig bruin. En steeds de witte wolken, als lange wattenslierten uitgespreid over die immense bol (aangehaald in Westbroek, 119-120).

De aarde is echt een unieke bol! Voor zover nu bekend is het het enige hemellichaam in het zonnestelsel waar vloeibaar water in grote hoeveelheden aan het oppervlak voorkomt. Dit helpt je ook te beseffen hoe kwetsbaar onze planeet is. Wubbo Ockels, een nederlandse astronaut, heeft dat gevoeld, toen hij vanuit de ruimte de aarde zag. Het bepaalde daarna zijn levensroeping op aarde.

“Je denkt: de ruimte is niks. Waardeloos en levensgevaarlijk. Maar die ene aarde daarginds, daar leeft alles op. Het enige dat die aarde beschermt is dat dunne laagje blauwe lucht dat er omheen zit.” (Wubbo Ockels in Trouw).

Een volgende keer kijken we nog wat beter naar de aarde als geheel…

5cddeec17c3db01dfefac8e59df7d220

 

Een gedachte over “Gods Grond 1

  1. Pingback: Gods Grond 2 – De bijbel als groot-verhaal lezen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s