Gods Grond 2

2187773984-1Eén van de drie grote uitdagingen voor de kerk vandaag is, volgens mij: leven in het ritme van de Schepper, wat ook zorg voor de schepping inhoudt. Het gaat hier om het besef dat we altijd op Gods Grond leven. In meerdere blogs wil ik aan het besef werken dat wij een onderdeeltje zijn van een groot samenhangend systeem dat ‘aarde’ heet. Vervolgens probeer ik te beschrijven hoe het christelijk geloof een krachtige en hoopgevende houding aanmoedigt om op aarde te leven.

Die opmerking van Wubbo Ockels kwam sterk bij me binnen: “… die ene aarde daarginds, daar leeft alles op. Het enige dat die aarde beschermt is dat dunne laagje blauwe lucht dat eromheen zit.” Het roept diepe verwondering op voor onze planeet, maar het laat me ook schrikken.

Verwondering

De aarde leeft. En niet zomaar een allegaartje van levende wezens die naast of tussen elkaar leven, maar alles hangt met alles samen! Waar je ook op aarde komt, je hebt altijd te maken met de vaste grond onder onze voeten, de oceanen, de lucht en leven om je heen. Al die onderdelen werken op elkaar in. Alles wat leeft komt met elkaar in aanraking omdat het dezelfde lucht, hetzelfde water, hetzelfde voedsel en dezelfde energie aan elkaar doorgeeft. titelbild_resdVan DNA en eiwitten, cellen, dieren, planten, mensen tot hele ecosystemen… het werkt allemaal op elkaar in. Wat wij ook doen, we kunnen niet zonder energie, grondstoffen, water, lucht, leven. Zo’n kort stukje kan het nooit goed uitdrukken, maar wat zit het knap in elkaar! Dat roept verwondering en ontzag op.

Schrik

Tegelijk kan je ook schrikken, als je hier langer over doordenkt: op die ene aarde leeft alles. Je kan er niet vanaf stappen. Er zijn ook grenzen. De wereldbevolking groeit op deze aardbol, ze nemen meer ruimte in. Ondertussen doen al die mensen een steeds groter beroep op de natuurlijke voorraden van grondstoffen en brandstoffen. terupoeMaar die kunnen uitgeput raken! Verder worden we ons steeds meer bewust van klimaatverandering overal op aarde, de zeespiegel stijgt, epidemieën grijpen razendsnel wereldwijd om zich heen. Allemaal problemen waar vroeger niemand bij stilstond, maar die nu ‘hot’ zijn. Dat is bedreigend!

De mens?

Welke rol spelen wij, mensen, hierin? We benadrukken graag de unieke positie van de mens op deze wereld. Ook christenen grijpen dat al gauw aan, met de bijbel in de hand. Daar komen we nog wel op. Maar het kan hier geen kwaad om ook te benadrukken dat wij mensen ‘maar’ een stukje schepping zijn. Vanuit de ruimte gezien, alles bij elkaar genomen, zijn wij maar een klein schakeltje. “God, de HEER, vormde de mens uit stof, uit aarde…” (Genesis 2:7) De aarde behoort ons niet toe; wij behoren de aarde toe. Dit is Gods grond!

Maar dat we dit zo kunnen zeggen, van een afstandje er naar kunnen kijken en erover nadenken, geeft wel aan dat wij een apart stukje aarde zijn: aardbewoners met een eigen verantwoordelijkheid voor deze aarde! Daarover een volgende keer meer…

Zolang we het idee koesterden van een onbeperkte toestroom van grondstoffen, konden we proberen deze plek naar eigen welbevinden in te richten. Maar nu, vanuit de ruimte gezien, werd de mensheid een bijna onzichtbaar, ongetemd monster, een bedreiging voor deze unieke oase in de ruimte. (Westbroek, 129-130)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s