Gods Gezicht (3)

Ik zie drie grote uitdagingen voor de kerk vandaag. Die uitdagingen probeer ik wat verder uit te tekenen vanuit de vraag: Wat is nodig om van de beginsituatie (“Wat wij ervan maken”) te groeien richting het doel (“Gods idee”)Ik wil in een aantal blogs bezig gaan met de eerste uitdaging: Gods Gezicht. Zicht op het landschap van de bijbel geeft God een gezicht.

Ik probeer hier in één gebaar een schets te geven van Genesis 12 t/m het einde van het Oude Testament. Vanaf Genesis 12 wordt stap voor stap uitgewerkt hoe God werkt aan het herstel van de drie relaties.

(1) Abraham

De aankondiging die God in Genesis 12:1-3 doet, zet de toon voor de rest van de bijbel.

  • Geestelijk: Wat God begint met Abraham hangt niet af van Abrahams gedrag, maar wordt bepaald door de trouw van de Almachtige God. Dit blijft typerend voor de relatie met God: op basis van zijn genade en niet op basis van prestaties van mensen.
  • Sociaal: Met de belofte van een volk gaat God ook bezig met de onderlinge relaties. Deze ‘nieuwe gemeenschap’ wordt geroepen om tot een zegen te zijn.
  • Fysiek: God heeft een beloofd land voor ogen, waar het volk zal leven onder Gods eigen zeggenschap.

Deze grote aankondiging heeft het herstel van Gods schepping voor ogen.

(2) Mozes

Na Gods mega-aankondiging aan Abraham zie je het uitrollen hoe dit zichtbaar wordt. God roept Mozes ten tijde dat het nageslacht van Abraham uitgegroeid is tot een heel volk! Op weg naar het beloofde land zie je God de drie relaties nog eens scherp stellen in de grondwet bij de berg Sinaï.

  • Geestelijk: nadat God benadrukt dat hij de Bevrijder is, tekent Hij uit hoe het volk liefde voor Hem vorm geeft.
  • Sociaal: Vervolgens schetst die grondwet hoe ze zorgvuldig met elkaar moeten omgaan.
  • Fysiek: Het vooruitzicht van het beloofde land is paradijselijk, waarbij ook levensruimte voor land en dieren ertoe doet!

(3) Jozua

De relatie met God ging in de tijd van Mozes al niet vanzelf, maar komt nog meer onder spanning te staan als je Jozua gaat volgen, de opvolger van Mozes. Onder leiding van Jozua neemt het volk Israël het beloofde land in bezit. Dit is een gedeelte in het Oude Testament dat bij ons veel weerzin kan oproepen en wel eens associaties kan geven met berichten over ‘volkerenmoord’ vandaag. Die ongemakkelijke kant is er en ga ik hier niet weg-masseren. Ondertussen is het de oefening om ook het grotere verband voor ogen te houden. God is bezig de wereld die in alle relaties vastliep (Genesis 1-11) te herstellen. Het maakt goed duidelijk dat verzet tegen Gods plannen hem niet koud laat. Gods oordeel is echt, uiting van gekrenkte liefde.

(4) David

Het leven in het beloofde land laat goed zien hoe die drie relaties op elkaar inwerken. Eigenlijk maakt het een groot raadsel zichtbaar.

Met de roeping van David geeft God meer focus aan zijn mega-aankondiging aan Abraham: David wordt ‘messias’ genoemd en uit zijn familielijn zal een eeuwige koning voortkomen (2 Samuël 7). Ondertussen zet David die relatie met God onder enorme druk (denk aan de soap rond Bathseba). En zijn nageslacht maakt er een vreselijke puinhoop van, naar God, naar elkaar en naar het land. Het komt zover dat God ze wegstuurt uit het beloofde land.

En dan toch weer het raadsel: ondanks terechte oordeel van God kondigen zijn profeten aan dat uit die puinhopen de eeuwige Messias tevoorschijn zal komen. God gaat door en zijn mega-aankondiging aan Abraham blijft staan!

Spannend hoe zich dat gaat ontwikkelen in het Nieuwe Testament…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s